Critical Language and Literary Studies

نوع مقاله : علمی - پژوهشی


دانشگاه شهید بهشتی


سرزمین سترون الیوت با بهره­گیری از ژانرِ اسطوره­آفرینی (mythopoeia) دربردارندۀ اساطیر و کهن­الگوهای باستانی و مدرن است. تفاوت این اسطوره­پردازی با آثار دیگر در این است که شاعر با استفاده از درونمایه­های اساطیر باستانی و تاریخی-ادبی، اسطوره­های عصر خود را آفریده است. به عبارت دیگر، کهن­الگوها را مدرن کرده است. درونمایه­های اساطیری تحلیل شده در این پژوهش به چند دسته تقسیم شده­اند: اسطوره­های باستانی، اسطوره­های تاریخی- ادبی، اسطوره­های مدرن، و اسطورۀ آخرالزمانی یا نجات­بخشی. شاعر با درهم­آمیزی این مضامین اساطیری توانسته سرزمینی ویران را به تصویر کشد که در بستری از تاریخ و فرهنگ قرن بیستم قرار دارد. بُن­مایۀ  این اثر فجایع زیست­محیطی و فقر معنویت در دنیای معاصر است که زندگی انسان را تراژیک نموده و جهان را به سنگستانی بدل کرده که قابل زیست نیست و در آن، زنده­ها گویی مرده­اند. شاعر با طبیعت­ستیزی درگیر است و آشفتگی مدرن را وصف کرده است. اسطوره­ها و کهن­الگوهای مطرح شده در منظومه عبارتند از: سی­بل، تیرزیاس، هیاسینتوس، فیلومل، کوپید، اسطورۀ جام و مرد به دارآویخته؛ اسطوره­های تاریخی-ادبیِ کارتاژ و فلیباس فنیقی، تریستان و ایزوت؛ اسطوره­های مدرن مانند سرزمین ویران یا سنگستان، مادام سوسوستریس، و اسطورۀ هندی پایان جهان.


عنوان مقاله [English]

Mythological Themes in T. S. Eliot's The Waste Land

نویسنده [English]

  • فروغ اولاد

دانشگاه شهید بهشتی

چکیده [English]

Eliot’s The Waste Land, enjoying mythopoeia as a modern literary-artistic gnre, contains both ancient and modern myths and archetypes. However, the difference of this mythmaking with other works is that the poet, using the ancient and historical mythical themes, has created the modern myths of his age. In other words, he has modernized the archetypes. The mythic themes analyzed in this reseach have been divided into some groups: the ancient myths, historical-literary myths, modern myths, and the apocalyptic or salvation myth. Through merging these mythical themes, the poet could depict a “waste land” that lies on a bed of 20th century history and culture. The motif of the work is in contemporary environmental disastors and the lack of spirituality that made human life tragic and changed the world as a non-exhistable rocky land where as though the livings are dead. The poet opposes with anti-nature deeds depicting modern chaos. Myths and archetypes discussed in the poem are: Cybele, Tiresias, Hyacinthus, Philomela and Cupidon; historical-literary myths of Carthage, Phlebas the Phoenician, Tristan and Isolde; modern myths such as the waste land, rocky land, Madam Sosostris, the Hanged Man; and the Indian eschatological myth.

  1. Ancient, H. “Top 10 Ancient Roman Gods”, in www.ancient history 2019.
  2. Bell, Michael, “An Analytic Note on Myth in Modernism: The Case of T. S. Eliot”, in Religion and Myth in T. S. Eliot’s Poetry. ed. By Scott Freer and Michael Bell, pp. 51-82. Cambridge: Cambridge Scholars Publishing, 2016.
  3. Booth, Allyson, “Phlebas the Phoenician: Eliot’s Dans le Restaurant”, in Reading the Waste Land from the Bottom Up, pp. 187-191, New York: Palgrave Macmillan, 2015.
  4. Britannica, Enc, The Encyclopaedia Britannica,, 2019.
  5. Carpenter, H., The Inklings: C. S. Lewis, J. R. R. Tolkin, Charles Williams and Their Friends, Boston: Houghton Mifflin, 1978.
  6. Cook, Elnenore. “Eliot, Kins, the Empire”. Translated by Mehdi Amirkhanloo. In The Ruins of Time: Papers on The Waste Land. Ed. By M. Amirkhanloo. Tehran: Neiloofar, 2015.
  7. Egleton, Terry, Criticism and Ideology: A Study in Marxist Literary Theory, London: Verso, 2006.
  8. Eliot, T. S., The Waste Land, ed. By Michael North, New York: W. W. Norton, 2001.
  9. Eliot, T. S. The Waste Land and Other Poems (Dasht-e Setarvan, va Ashar-e Digar). Translated by Parviz Lashkari. Tehran: Nil, 1974.
  10. Eliot, T. S. The Waste Land (Sarzamin-e Bi-hasel). Translated by Hassan Shahbaz. Tehran: Amirkabir, 1982.
  11. Eliot, T. S. The Waste Land (Sarzamin-e Harz). Translated by Bahman Sholevar. Tehran: Fariyab, 1987.
  12. Ellmann, Maud, The Poetics of Impersonallity, T. S. Eliot and Ezra Pound, Edinburgh: Edinburg University Press, 2013.
  13. Frye, Northrope et. al. The Ruins of Time: Papers on the Waste Land. Translated by Hooshang Ranama et. Al. Ed. By M. Amirkhanloo. Tehran: Neiloofar, 2015.
  14. Langbaum, Robert, “New Modes of Charachterization in the Waste Land”, in Eliot in His Time, pp. 95-128, ed. By A. Walton Litz, Princeton: Princeton University Press, 1973.
  15. Maxwell, D. E. S., The Poetry of T. S. Eliot, London-New York: Routledge, 2016.
  16. Merriam, W. Online Merriam-Webster Dictionary:, 2019.
  17. Moretti, Franco. “From the Waste Land to the Artificial Paradise”. Translated by Saleh Najafi et. Al. in The Ruins of Time: Papers on The Waste Land. Ed. By M. Amirkhanloo. Tehran: Neiloofar, 2015.
  18. Stefania Birsanu, Roxana, T. S. Eliot’s The Waste Land as a Place of Intercultural Exchanges: A Translation Perspective, Cambridge: Cambridge Scholars Publishing, 2014.
  19. Terblanche, Etienne, T. S. Eliot, Poetry, and Earth: The Name of the Lotos Rose, New York: Lexington Books, 2016.
  20. Walton Litz, A., Eliot in His Time: Essays on the Occasion of the Fiftieth Anniversary of “The Waste Land”, Princeton: Princeton University Press, 1973.
  21. Wiktionary, F. The Free Dictionary,, 2019.