Critical Language and Literary Studies

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسنده

دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

حقیقت را می توان در شکل کلی آن به مثابه نمود احتمالات ژیل دلوز فرض نمود: مفهومی که هم می تواند غیر ممکن باشد و هم اجتناب ناپذیر. علاوه بر این، حقیقت در کالبد ارسطویی آن به دو شکل سمبلیک کلامی و نوشتاری تقسیم شده اند؛  و این دو نیز خود دو زیر شاخه <اسمی> و <فعلی> را شامل می شوند. این مقاله بر آن است تا با کنکاش در رمان مورفی  (۱۹۳۸) اثر ساموئل بکت برداشتی متفاوت از حقیقت کلامی راوی مدرن متجلی در کالبد راوی ناموثق بدست آورد. بر این اساس مقاله حاضر، ابتدا مفهوم کلی راوی ناموثق و تجلی آن در ادبیات مدرن را بررسی می نماید و آنرا به عنوان کانون اصلی بروز حقیقت دلوزی نزد راوی مدرن معرفی می نماید؛ سپس با کنکاش در آرایه های نظری موجود درفلسفه ادبیات از جمله لایبنیس و دلوز و با تکیه بر ساختار تقابل ارسطو، و در نهایت مطالعات خاطره علی الخصوص خاطرات خودارجاع راوی رمان مورفی را ماحصل دگردیسی مدرن اخلاقیات معرفی نموده، و برداشت کلاسیک از حقیقت و اخلاقیات به معنی به هنجار بودن راوی را مردود اعلام می نماید. بر این اساس، این مقاله حقیقت و به بیان دیگر حقیقت واحد در عصر مدرن را به معنی خرد و معرفت رادیکالی معرفی می نماید که در لوای مقاومت با هرآنچه فرد را دعوت به نظم و هنجار می کند متجلی می شود.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Murphy as the Prolific Narrator: Narrative as the Confluence of Deleuzian Incompossibility and Personal Construct of Memory

نویسنده [English]

  • Shahriyar Mansouri

Shahid Beheshti University

چکیده [English]

In its Deleuzian context of Possibilism truth emerges as an event that is at once impossible and inevitable. Moreover, in its Aristotelian frame, truth is divided in two symbolic forms: speech and written, each including 'noun' and 'verbs' as they subcategories. By examining Samuel Beckett's Murphy (1938), this article explores a rather unknown facade of truth, being hidden underneath a radical narratorial voice: the unreliable narrator. To this end, this article will examine the fundamental exigencies and manifestation of unreliable narrator in modern literature, introducing it as not only the locus of Deleuzian incompossibility but also a point of departure for the transformation of this concept; then by examining the available definitions of truth in light of Leibniz, Deleuze and Aristotelian Square of Opposition the article will read Beckett’s Murphy as an exemplar of modern, radical transmutation of truth, defying any previous, structured perception of narratorial truth that suggests a structureless and fluid framework.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Incompossibility
  • Self-referential Memory
  • modern unreliable narrator
  • Aristotelian Square of opposition
  • Narratology

-Aristotle. Categories and de Interpretatione. Trans. E. M. Edghill. Oxford University Press, 1975.

-Badiou, Alain. Ethics: An Essay on the Understanding of Evil. London: Verso, 2013.

-Beckett, Samuel. Murphy (1938). New York: Faber and Faber, 2009.

- ---. How It Is (1961). New York: Faber and Faber, 2008.

-Deleuze, Gilles. The Fold: Leibniz and the Baroque. Trans. Tom Conley. London: Continuum, 2001.

- ---. Difference and Repetition. Trans. Paul Patton. London: Continuum, 1995.

-Michel Foucault. The Spectacle of the Scaffold. London: Penguin, 2008.

-Geulincx, Arnold. Opera Philosophica (1968). Hage: Martinum Nijhoff, 1893.

-Kelly, George. The Psychology of Personal Construct: Vol. One A Theory of Personality. London: Routledge, 1991.

-Nünning, Ansgar F. “Reconceptualizing Unreliable Narration: Synthesizing Cognitive and Rhetorical Approaches”, In A Companion to Narrative Theory (Eds. James Phelan and Peter J. Rabinowitz. London: Wiley-Blackwell, 2007, 89-107.

-Quayson, Ato. Autism, Narrative, and Emotions: On Samuel Beckett’s Murphy. University of Toronto Quarterly, Vol 79, No. 2, 2010, pp. 838-864.

-Savile, Anthony. Leibnitz and the Monadology. London: Routledge, 2000.