Critical Language and Literary Studies

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی/ موسسه اموزش عالی جهاد دانشگاهی استان اصفهان

2 گروه زبان و ادبیات انگلیسی/دانشکده زبانهای خارجی/دانشگاه اصفهان

چکیده

با ظهور جدیدترین مرحله سرمایه داری یا به گفته فرانکو بیفو براردی، عصر "نشانه-سرمایه داری"، شاهد تغییرات زیادی در بستر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی جوامع بوده ایم. مقاله حاضر تلاش می کند در چنین بستری و با تکیه بر نظریات براردی برخی از عناصر موضوعی و ساختاری رمان های دیوید فاستر والاس را به عنوان یکی از شاخص ترین نویسندگان پسا پست مدرن آمریکایی مورد بررسی قرار دهد. این امر با تحلیل امکان و ماهیت مشارکت اجتماعی رمان پسا پست مدرن و با در نظر گرفتن تاثیرساختار نشانه-سرمایه داری بر صحنه ادبی معاصر انجام می شود. نوع روایت، طرح داستان و شخصیت پردازی این رمانها با برانگیختن واکنش احساسی و نیزمشارکت و تعامل خوانندگان، کوششی برای به چالش کشیدن و نقد سیستم سرمایه داری معاصر به شمار می رود. از طریق احیای واقع گرایی و استفاده گسترده از جزئیات توصیفی جهان عینی در داستان، والاس واقعیت جهان کنونی را به خواننده یاداور شده و از او می‌خواهد فعالانه در تفکیک و حذف اطلاعات نامربوط، سهیم باشد. این امر به نوبه خود تلاشی است برای بازگرداندن هویت و احساس داشتن فردیت مستقل به خواننده که توسط ساختار نشانه سرمایه داری از بین رفته است. سرانجام، با محول کردن نقشی فعال به خواننده، والاس به عنوان نویسنده‌ای پسا پست مدرن تلاش می کند تا به هدف خود برای بازگرداندن نوعی کارکرد اجتماعی و سیاسی به داستان تحقق بخشد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Social Engagement in Fiction in the Age of Semio-capitalism: The Case of David Foster Wallace

نویسندگان [English]

  • Kaveh Khodambashi Emami 1
  • Hossein Pirnajmuddin 2

1 Faculty Member/ ACECR Institute of Higher Education(IUT Branch)

2 Faculty of foreign Languages/ Esfahan/Iran

چکیده [English]

Background of Study: Along with other thinkers such as Christian Marazzi and Antonio Negri Berardi has conceptualized the relation between language and the economy, and described the "subsumption" and the submission of the biopolitical sphere of affection and language to financial capitalism. However Berardi opts to look for a way to resist capitalism, to achieve autonomy and tries to do that from the unusual perspective of literature. This critical perspective has been adopted in this article in an effort to reveal its implications in more depth when applied to a selected number of David Foster Wallace’s fiction and can be viewed as a new step in the interpretation of post-postmodern novel. 
Methodology: This essay scrutinizes post-postmodern novel – as the emanation of language – as a fit tool to combat semiocapitalism and to construct a strong social fabric which would affect personal and collective consciousness, consequently helping the emergence of social and political change. The focus is also on defining the formal and thematic elements of post-postmodern literature with emphasis on how the structures of such texts contribute to the critique of capitalism by compelling reader participation and response.
Conclusion: Post-postmodern novelists like Wallace often write huge, informationally savvy and erudite novels asserting that in the age of semiocapitalism and proliferation of information there is more to incorporate, discuss and debate in fiction. Post-postmodern fiction focuses on the explorations of knowledge and information and the power, even the necessity, of narrative to help us order that information and to achieve the task of meaningfully staying informed in an otherwise meaningless info-saturated semiocapitalist condition. Consequently, by deeply scrutinizing the post-postmodern novels’ narrative and formal structure, it is concluded that these works are inherently oppositional to the contemporary socio-political system. The subject is also scrutinized from a different point of view: the incompatibility between economy and aesthetics. It is argued that aesthetics and political economy stand in a characteristic relationship with eachother since it is utterly impossible to reduce the former into the latter.  While the contemporary economy is all about abstraction, aesthetics is all about the concrete experience of the sensitive mind. Post-postmodern fiction as a new manifestation of aesthetics with its rejection of unrealistic plots and descriptions is read as an attempt to help us achieve a concrete experience of the “real” world as an accentuation of fiction’s social impact or a line of escape from an all pervasive abstract semiocapital context. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Information Overload
  • Narration
  • Post-postmodern Novel
  • Social Engagement
  • Semiocapitalism
  • Identity