دانشگاه شهید بهشتی نقد زبان و ادبیات خارجی 20087330 13 17 2016 10 22 Spatial and Latent Myths in the Poetry of Apollinaire and Sépanlou, Based on the Methodology of Gilbert Durand اساطیر‌ فضایی ‌‌آشکار ‌و پنهان ‌در شعر آپولینر و سپانلو بر اساس روش‌‌شناسی‌ ژیلبر دوران‌ 101 116 99899 FA زهرا تقوی فردود دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی Journal Article 2015 08 02 The discovery of a repertoire of myths proves that Sépanlou and Apollinaire are well aware of the social, cultural, traditional, religious and literary geography of various nations. They consciously proceed to the poetic reconstruction of space in order to establish interactions between human space and literature. In addition to the legendary myths in their poetry, we can discern mythical elements, concealed behind actions, thoughts, words, characters and spaces. The present article intends to address, through two myths common among poets, certain mythical stratifications sedimented in space-time, as well as the reconstruction of space by poets who rely on these mythical stratifications. Moreover, we rely on the methodology of Gilbert Durand, in order to discover the unconscious mind of the poets and present their desires. This fact highlights actions, spaces and literary characters that have resemblances restored with their mythical counterparts. This will clarify the latent myths in them, highlighting the relationship between subject and space, and representing the commonalities between poets. کشف فهرست عظیمی از اساطیر فضایی آشکار در شعر آپولینر و سپانلو نشان می‌‌دهد ‌‌هر دو شاعر به‌‌‌خوبی از جغرافیای اجتماعی، فرهنگی، سنتی و ادبی ملل مختلف آگاه هستند و آگاهانه به بازسازی ‌شاعرانۀ‌ فضا می‌‌پردازند تا تعاملاتی بین فضای انسانی و ادبیات برقرار سازند. علیرغم این، علاوه بر اساطیر آشکار در شعر آن‌ها شاهد عناصر اسطوره‌‌‌گونه‌‌‌ای هستیم که در ورای اعمال و افکار و گفتارها و شخصیت‌‌ها و فضاها پنهان هستند. در مقاله‌ حاضر‌ از لابلای دو اسطورۀ‌‌ ‌آشکار مشترک بین دو شاعر به بررسی چند لایۀ‌ اسطوره‌‌ای رسوب شده در فضا-زمان و بازسازی فضایی که توسط دوشاعر با تکیه بر این لایه‌های اسطوره‌ای صورت می‌گیرد، پرداخته می‌شود. علاوه بر آن، به منظور کشف ناخودآگاه نویسنده‌های اثر و معرفی امیال و آرزوهای دو شاعر، بر روش‌شناسی ژیلبر دوران در باب ساختارهای تخیلی تکیه شده، حضور اعمال، فضاها و شخصیت‌های ادبی که شباهت‌های تکرار شونده با همتایان اسطوره‌ای خود دارند، مورد بررسی قرار می‌گیرد. حضوری که اساطیر پنهان را نزد شاعران تصریح می‌سازد و رابطۀ‌ بین سوژه و فضا را برجسته ساخته، وجوه اشتراک بین دوشاعر را نیز به تصویر می‌کشد.  https://clls.sbu.ac.ir/article_99899_a9cfebcdb4e20ed975e82b7fd877693f.pdf