دانشگاه شهید بهشتی نقد زبان و ادبیات خارجی 20087330 7 1 2014 08 23 The Strategies for Translating Metaphors and Similes in three Persian Translations of Shakespeare’s Macbeth بررسی راهبردهای ترجمۀ استعاره و تشبیه در سه ترجمۀ فارسی از تراژدی مکبث اثر شکسپیر 99635 FA نیکا خمسی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکزی فروزان دهباشی شریف Journal Article 2015 06 10 Metaphor and simile are two figures of speech widely used by Shakespeare in his great tragedy, Macbeth. In this corpus-based descriptive comparative study, three Persian renderings of Macbeth by Shadman, Pasargadi, and Ashouri were examined. Newmark’s procedures (Newmark, Approaches 88) for translating metaphors and Pierini’s strategies (Pierini 31) for similes were employed as the frameworks of the study. Analyzing 260 randomly selected metaphors and 66 similes based on Morgan’s table of sample size, the researcher concluded that the most frequently used strategies for translating metaphors in the translations were “reproducing the same image” (Newmark’s most preferable strategy), “conversion to sense”, and “replacing the image”, which were mostly observed in Shadman, Pasargadi, and Ashouri’s renderings respectively. Pierini’s suggested strategy, “retention of the same vehicle”, has been mostly applied by Shadman. Chi-square statistical procedure indicated that the difference between the three translators’ applied strategies was not significant for the metaphors and similes استعاره و تشبیه دو آرایۀ ادبی هستند که شکسپیر در تراژدی بزرگ خود، مکبث، از آنها به وفور استفاده کرده است. این تحقیق، مطالعه ای موردی بر روی سه ترجمۀ این اثر توسط فرنگیس شادمان ، علاء الین پازارگادی، و داریوش آشوری، به شکل بررسی توصیفی و مقابله ای است. محقّق از شیوه های ترجمه نیومارک (نیومارک، رهیافتها 88) برای بررسی ترجمۀ استعاره ها، و راهبردهای پیرینی ( پیرینی 31) برای بررسی ترجمۀ تشبیهات به عنوان چارچوبهای نظری این تحقیق استفاده کرد. پس از تجزیه و تحلیل 260 استعاره و 66 تشبیه که به شکل تصادفی با استفاده از جدول تعیین حجم نمونۀ مورگان انتخاب شدند، مشخص شد که در این سه ترجمه، راهبردهای "بازآفرینی تصاویر" (راهبرد مورد نظر نیومارک)، "ترجمۀ مفهومی"، و "جایگزینی تصاویر" بیش از سایر راهبردها به کار رفته اند که بیش از همه به ترتیب در ترجمه های شادمان، پازارگادی، و آشوری مشاهده شدند. راهبرد پیشنهادی پیرینی، "ابقاء تصاویر"، بیش از همه در ترجمۀ شادمان به کار رفته است. روش آماری مجذور خی نشان داد که تفاوت معنی داری میان راهبردهای به کار رفته برای ترجمۀ استعاره ها و تشبیهات در این سه ترجمه وجود ندارد.