دانشگاه شهید بهشتی نقد زبان و ادبیات خارجی 20087330 20 31 2024 01 21 Interactional Competence and Intonation in Teaching German توانش تعاملی و آهنگ در آموزش آلمانی 93 114 103917 10.48308/clls.2023.231266.1176 FA آرمین فاضل زاد استادیار زبان و ادبیات آلمانی واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-0086-4629 Journal Article 2023 04 22 Introduction: Since the ultimate purpose of learning a foreign language is being capable of communicating in that language, the concept of interactional competence is of dire importance in teaching and learning a second language. Interactional competence is the ability to use language in different social contexts. Furthermore, as a paralinguistic code, intonation has direct influence on the accent of learner or the so-called foreign accent. <br />Literature Review: Chomsky (1965) introduces performance versus competence. Hymes (1972) broadens competence to include language use in social situations that he calls communicative competence. According to Kramsch (1986) concepts of addressee and communication context are main factors that differentiate interactional competence from communicative competence. Based on Young (2011), interactional competence includes identity, linguistic and interactional resources. Markee (2008) views interactional competence in three elements, namely, a formal system, a semiotic system and paralinguistic features.  <br />Methodology: This article aims at going from linguistic and communicative competence to interactional competence that is both context- and interactants-dependent, in order to study intonation in real conversation. To this end, functions of intonation in German language are introduced and described in the process of reaching interactional competence and maintaining successful communication in this language. <br />Results: In teaching a foreign language, we should engage the learners in social and cultural aspects of the language in order to improve and develop their interactional skills and reach near native accent. مقدمه: از آنجا که هدف نهایی از یادگیری زبان خارجی، توانایی ایجاد ارتباط در آن زبان است، مفهوم توانش ارتباطی به معنای توانایی به‌کارگیری زبان در بافت‌های اجتماعی مختلف اهمیت بسزایی در مطالعه پیرامون آموزش و یادگیری زبان خارجی دارد. از سوی دیگر، آهنگ به عنوان رمزگان پیرازبانی که تأثیر مستقیم در لحن زبان‌آموز یا همان لهجه خارجی دارد، از جنبه‌های بسیار مهم در خصوص زبان خارجی است. <br />پیشینه مطالعات: چامسکی (1965) به مفهوم کنش در برابر توانش اشاره می‌کند. هایمز (1972) مفهوم توانش را گسترش می‌دهد تا کاربرد زبان در موقعیت‌های اجتماعی را دربربگیرد و از این رو توانش ارتباطی را معرفی می‌کند. براساس مطالعات کرامش (1986) مفاهیم مخاطب و بافت ارتباط عوامل اصلی هستند که تواش ارتباطی را از توانش تعاملی مشخص می‌کنند. به اعتقاد یانگ (2011) توانش تعاملی شامل منابع زبانی، تعاملی و هویتی می‌شود. مارکی (2008) توانش تعاملی را در سه سطح نظام‌های صوری، نشانه‌شناختی و مشخصه‌های پیرازبانی مطرح می‌کند.<br />روش‌شناسی: در این مقاله سعی بر آن است که با گذار از توانش زبانی و توانش ارتباطی به توانش تعاملی، که همان توانش ارتباطی متکی به مخاطب و بافت است، به نقش آهنگ در ویژگی تعاملی مکالمه بپردازیم. هدف این مقاله معرفی کارکردهای آهنگ در زبان آلمانی و اشاره به نقش این رمزگان در رسیدن به سطح توانش تعاملی برای ایجاد ارتباط موفق در این زبان است. <br />نتیجه‌گیری: در تدریس زبان خارجی باید حساسیت زبان آموز را به جنبه های اجتماعی-فرهنگی برانگیخت تا مهارت های تعاملی وی گسترش پیدا کند و هر چه بیشتر به توانش گویشور زبان مادری نزدیک شود. https://clls.sbu.ac.ir/article_103917_23d06f77c5bc68481488509e5491510c.pdf