دانشگاه شهید بهشتی نقد زبان و ادبیات خارجی 20087330 18 26 2021 06 22 Noir Heterotopias and Spatial Discourse in Raymond Chandler’s The Big Sleep, Farewell, My Lovely and The Long Goodbye هتروتوپیاهای نوار و گفتمان فضا در رمان‌های خواب گران، بدرود، محبوبم و خداحافظی طولانی اثر ریموند چندلر 247 266 101160 10.52547/clls.18.26.247 FA معین مرادی دانشجوی دکتری زبان وادبیات انگلیسی دانشگاه شهید بهشتی (نویسنده اول) 0000-0002-9166-654X امیرعلی نجومیان دانشیار زبان وادبیات انگلیسی دانشگاه شهید بهشتی (نویسنده مسئول) 0000-0002-3202-7190 Journal Article 2021 01 03 Using paradoxical spatializations, Raymond Chandler challenges the conventional representation of the Southern California region. The coexistence of heterogeneous elements in Chandler’s novels depicts a particular kind of mid-twentieth-century noir genre. These literary spaces, under epistemological tensions, move toward heterotopic descriptions. Finally, this paper calls the literary other spaces produced by Chandler’s stories Noir Heterotopias, and concludes that Chandlerian descriptions seek to induce a sense of suspense in their spatializations.<br />Acknowledging that heterotopia theory is consistent with Foucault’s method of analyzing the discourse, the examination of Chandler’s novels reveal that the heterotopic spaces are intertwined with the dark spaces of the noir fiction. Furthermore, in the stories, the paradoxes do not reach a climax, therefore, this study suggests that the resulting spaces to be called noir heterotopias. Finally, since the stories conclude with a sense of nonfulfillment, and their heterotopic tensions remain unsolved, it can be said that suspension is the key to the new social order that noir heterotopias seek in their descriptions of Southern California. ریموند چندلر در رمان‌های خواب گران، بدرود، محبوبم و خداحافظی طولانی با خلق فضاهای دوگانه و متناقض، سعی دارد بازنمایی مرسوم ازمنطقه کالیفرنیای جنوبی را به چالش کشد. رمان‌های چندلر با استفاده ازهم‌نشینی عناصر ناهمگن، گونه‌ای خاص از ژانر نوار میانه قرن بیستمی را به تصویر می‌کشند که در آن، فضا‌سازی‌های ادبی در تنشی معرفت‌شناسانه، به سمت توصیفات هتروتوپیک پیش‌می‌روند. پژوهش حاضر برآن است تا با استفاده از مفهوم هتروتوپیا و تئوری توصیف گفتمان فوکویی موسوم به دیرینه‌شناسی دانش به تحلیل و بررسی فضاسازی ادبی در رمان‌های چندلر بپردازد. میشل فوکو هتروتوپیاها (دیگرفضا) را مکان‌هایی معرفی می‌کند که گفتمان غالب اطراف خود را بازتاب داده ولی درعین‌حال با شرایط موجود به ستیز بر‌می‌خیزند. فضا‌های داستانی فوق، ضمن آن‌که همچون هتروتوپیاها تضاد و دیگربوده‌گی را بازتاب می‌دهند، قادرند تا تئوری ناتمام فوکو را هم غنی‌تر کنند. درانتها، این مقاله، دیگرفضاهای ادبی تولید‌شده توسط داستان‌های چندلر را هتروتوپیا‌های نوار نامیده، و نتیجه می‌گیرد که فضاهای چندلری به دنبال القای حس تعلیق و بی‌فرجامی در توصیفات مکانی خود هستند. https://clls.sbu.ac.ir/article_101160_e062517165201e660fcbf38725335f51.pdf