palette
چیستی و چرایی شخصیت پردازی پسادراماتیک در فضای آستانه ا ی تئاتر معاصر
رویا پورآذر, جلال سنخور

چکیده
چکیده بررسی نوآوریهای سبکشناختی و ساختاری تئاتر از موضوعات مهم پژوهشهای نقادانه حوزهی نمایش به حساب میآید. از آنجا که ارتباطی تنگاتنگ بین چگونگی بازنمایی سوژه و اجرای مفهوم سوبژکتیویته در هنر تئاتر و تعاریف و نظریههای گوناگون سوژه وجود دارد، بسیاری از محققان به بررسی چگونگی و علل نوآوریهای معاصر پرداختهاند. در مقالهی حاضر سعی شده پس از ارائهی تعریف اجمالی واژههای سوژه، سوبژکتیویته، اجرا و تئاتر پسادراماتیک؛ دلایل محتمل نیاز به نوآوریهای پسادراماتیک مطرح شوند. با تبیین علل گرایشهای نو، امکان معرفی زیباشناسی ویژهای فراهم میآید که آثار نمایشی معاصر برمحور آن پدید آمدهاند. تا زمانی که از زیباشناسی پسادراماتیک تعریف دقیقی ارائه نشود، نقد بسیاری از نمایشنامههای معاصر راه به جایی نمیبرد. به علاوه با توجه به تغییرات ایجاد شده در سوبژکتیویتهی انسان امروزی در فضای رسانهای جهان پسامدرن، مفهوم اجرای سوبژکتیویته در فضای آستانهای تئاتر پسادراماتیک نیز مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاصله در بخش پایانی منعکس شده است. از آنجا که تمرکز این مقاله بر شخصیتپردازی پسادراماتیک و انواع گوناگون آن در آثار نمایشی دههی هشتاد به بعد است، پنج نوع شخصیتپردازی پسادراماتیک معرفی خواهند شد. دستهبندی پیشنهادی، حاصل مطالعهی دهها نمایشنامهی معاصر با ویژگیهای پسادراماتیک است.
واژگان کلیدی
Subject, Lehmann, Characterization, Postdramatic Theatre, Performance

منابع و مآخذ مقاله

Abrams, M. H. and Geoffrey Galt Harpham. A Glossary of Literary Terms. Ninth ed. Boston: Wadsworth Cengage Learning, 2009.

Aragay Mireia and Clara Escoda. “Postdramatism, Ethics, and the Role of Light in Martin Crimp’s Fewer Emergencies (2005).” New Theater Quarterly 28, 2 (2012): 133-142.

Barnett, David. “Staging the Indeterminate: Brian Friel's ‘Faith Healer’ as a Postdramatic Theatre-Text.” Irish University Review 36, 2 (2006): 374-388.

Bogdan, Deanne. “Musical Listening and Performance as Embodied Dialogism.” Philosophy of Music Education Review 9, 1 (2001): 3-22.

Carlson, Marvin. Performance: A Critical Introduction. London: Routledge, 2003.

Citron, Atay, Sharon Aronson-Lehavi, and David Zerbib. Eds. Performance Studies in Motion: International Perspectives and Practices in the Twenty-First Century. London and New York: Bloomsbury Publishing Plc. 2014.

Derrida, Jacques. “‘Eating Well’ or the Calculation of the Subject: An Interview with Jacques Derrida.” In Cadave et al., Who comes After the Subject? New York: Routledge, 1991: 96-119.

Fuchs, Elinor. “Postdramatic Theatre (review).” The Drama Review 52, 2 (2008): 178-183.

Fischer-Lichte, Erika. History of European Drama and Theatre. Trans. Jo Riley. London: Routledge, 2002.

Jameson, Fredrick. Postmodernism or the Cultural Logic of Late Capitalism. Durham: Duke University Press, 1997.

Harmon, William, C. Hugh Holman. Eds. A Handbook to Literature. Eighth ed. Upper Saddle River: Princeton Hall. 2000.

Lehmann, Hans-Thies. Postdramatic Theater. Trans. Karen Jurs-Munby. London and New York: Routledge, 2006.

Mansfield, Nick. Subjectivity: Theories of the Self from Freud to Haraway. New South Wales: Allen & Unwin, 2000.

Richardson, Brian. “Narrative Poetics and Postmodern Transgression: Theorizing the Collapse of Time, Voice, and Frame.” Narrative 8, 1 (2000): 23-42.

Schechner, Richard. Performance Theory. London: Routledge, 2003

Sikes, Alan. Representation and Identity from Versailles to the Present: The Performing Subject. New York: Palgrave Macmillan, 2007

Worthen, W.B. The Harcourt Brace Anthology of Drama. 3rd Edition. Orlando & Fort Worth: Harcourt College Publishers, 2000.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.