شاه می‌میرد، کلاسیک‌ترین نمایشنامه تئاتر نو

پریسا اردکانی, مهوش قویمی

چکیده


یونسکو یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان تئاتر نو است که توانسته به خوبی این نوع تئاتر را روی صحنه ببرد. نمایشنامه «شاه می‌میرد» یکی از معروف‌ترین نمایشنامه‌های یونسکو است که به دفعات روی صحنه رفته و برخلاف دیگر نمایشنامه‌های وی معرف نوعی کلاسیسیسم است، علیرغم اینکه از ویژگی‌های خاص نمایشنامه‌نویسی یونسکو که همواره مفهومی سمبلیک در بردارد نیز بهره‌مند است. در آن دوران کلاسیسیسم به عنوان راهی برای مبارزه علیه تئاتر متعهد که طی سال‌های 60 رواج یافته بود محسوب می‌شد و یونسکو که تمایل زیادی برای مقابله با این نوع تئاتر داشت به سمت نگارشی روی آورد که بیانگر احساسات درونی وی باشد. از این روی نمایشنامه شاه می‌میرد نقطه عطفی در آثار این نویسنده بزرگ محسوب می‌شود. در این مقاله پس از بررسی اجمالی ویژگی‌های تئاتر نو به شناسایی مشخصه‌هایی می‌پردازیم که نمایشنامه شاه می‌میرد را به عنوان نمایشنامه‌ای کلاسیک از دیگر آثار یونسکو و سایر نویسندگان تئاتر نو متمایز می‌سازد.

واژگان کلیدی


یونسکو، شاه می‌میرد، تئاتر نو، کلاسیسیسم، پیرنگ، ساختار، شخصیت

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.